Monica Bellucci, Peter Lindbergh

Kiedy pierwszy raz zobaczyłem to zdjęcie - oniemiałem. Poczułem ukłucie zazdrości. To moja najlepsza praca, której nigdy nie zrobię. Nastrój i intymność, oraz napięcie erotyczne podkręcone do granic. To było jednak wiele, wiele lat temu. Dziś to inspiracja i zachęta - no dalej, potrafisz robić zdjęcia, namawiaj ludzi do pozowania. A ja, to prawda, ostatnimi czasy (z dwa lata pewnie spokojnie) zaniedbałem to wszystko. Czas postanowień nadchodzi. Moim; raz w miesiącu sesja, której efektem co najmniej jedno zdjęcie. Trzymać kciuki za silną wolę podczas walki z lenistwem.

Cieszę się kiedy do polskiej wiadomości dochodzi wiadomość, że fotografia może zostać sprzedana za duże pieniądze. 

Zwykle słyszy się komentarze w typie: "Każdy może zrobić takie zdjęcie!", albo "Takie tam niczym nie wyróżniające się!", a w przypadku aktu; "No tak, cycki zawsze się sprzedadzą!". 
Czasem takie głosy mają rację, zwy kle jednak są dowodem na to, że bardzo mało wiemy o sztuce (nie mówiąc już o typowych komentarzach z portali, gdzie można umieszczać swoje prace). Jednocześnie, gdyby te głosy głosiły prawdę, to czemu tak mało fotografowie zarabiają w Polsce na fotografii? I czemu tak mało genialnych zdjęć?

Zdjęcie Davida Baileya wystawiono na licytację przez nowojorski dom aukcyjny Christies w poniedziałek (7 grudnia). Zdjęcie ma podobną siłę znaczeniową co ostatnia sesja zdjęciowa Marylin Monroe (Bert Stern, 1962). Fotografia Sharon Tate była ostatnią przed jej brutalną śmiercią w lecie 1969 z ręki Susan Atkins i Charlesa Mansona. 

Fotografia sprzedała się za 11 250 dolarów.