Rudowłosa stoi na  samotnej wyspie, wokół widzowie, których nie widzi.

Jest noc, ale nie straszna, tylko sztuczna, teatralna noc pełna gwiazdek  ze srebrnych lampeczek. Widzę ją, ma na sobie satynową suknię granatową jak niebo nad jej głową, jak trawa zielona za dnia, długie rude włosy sięgają jej piersi, a czerwone usta śpiewają piosenkę.
Żarliwie, żywo gestykuluje, ściąga brwi, przykłada ręce do serca. Jest przepełniona emocjami. Śpiewa o Nim. Ciepłą i pachnącą nocą On przybywa do niej, najpierw wzywa, potem uwodzi. Ma na sobie kapelusz i ciemny płaszcz. Namiętność.

To stało się na  wysepce obrośniętej trawą w letnią noc. Całe spotkanie to zapach, uczucie, piękno. Noc nie budzi grozy, nie jest tajemnicza, to miękki wieczór, taki ufny, można w nim spacerować i kochać. Oczywiście mgła. Lecz nie opary, tylko delikatne, błyszczące dymy, pełne lśniących drobinek.

Noc jest bezpieczna jak dzień, bo dała im schronienie. A przynajmniej jej, rudowłosej i tęskniącej. Zastanawia się nad tym, co się stało, przeżywa to. Spowiada się nocy. Dotyka delikatnie barwnej, magicznej mgiełki i szepcze: "Chciałabym pozostać we mgle".

------------------------------------------------------------------------------------------------

Frank Wildhorn - "The Mist"
"Dracula The Musical"