Zwłaszcza, gdy przywoływane są absurdy , z którymi  musieli stykać się na co dzień ludzie żyjący w czasach komunizmu, jest jednak ta druga strona medalu całego tego zjawiska. Chodzi oczywiście o cenzurę, która ograniczała, krzywdziła, zabierała to co dla każdego społeczeństwa najważniejsze- wolność.
Wolność słowa, wolność wyboru.

Cenzura dotknęła wszystkie sfery życia społecznego naszego kraju. Nic nie mogło ujść uwadze władz. Każdy krok, słowo, a nawet myśl podlegała kontroli. Zniewolenie ograniczenie, brak prywatności , swobody, niemoc. Te uczucia towarzyszyły Polakom w tamtym właśnie okresie. Pokolenie, które wyrastało  w tym właśnie czasie musiało radzić sobie  jakoś  z tym,  z czym przyszło im się zmierzyć. Jednym ze sposobów walki o wolność słowa , była muzyka.

 Dziś czymś niewyobrażalnym  byłoby narzucanie  artystom przez władze o czym mają śpiewać , a o czym nigdy w swych tekstach nie wspominać. A jednak w  latach osiemdziesiątych  w Polsce ludowej takie działania były czymś powszechnym, codziennym i przez władze uważane za coś koniecznego i niezbędnego. Dla muzyków, artystów tamtego okresu było czymś niezwykle trudnym do zaakceptowania i przyjęcia. Rodziła się w tym czasie nowa generacja, czyli fala polskiego rocka. Dla pokolenia 80 zjawisko to budziło wiele entuzjazmu. Dostrzegano w tym nadzieję oraz szansę na walkę o swoje prawa. Szarość, która była obecna w niemalże każdej dziedzinie życia ówczesnego społeczeństwa zaczęła być bardziej znośna. Władze komunistyczne widziały w tym coś zupełnie innego. Działalność muzyczna wydawała im się realnym zagrożeniem. Uważano, że należy poddać to ścisłej kontroli. Władze nie chciały dopuścić do sytuacji, w której zespoły na koncercie w tekstach swych piosenek nawołują do zwiększenia niechęci do władz.

 Właśnie przez tę chęć cenzury każdego słowa, sprawiła, że muzycy zaczęli się bronić przed próbami. Dziś możemy dokładnie zbadać w jakim stopniu i na jaką skalę te teksty zostały przekształcone. Mimo, że próby ukrycia swych prawdziwych myśli w tych tekstach sprawiły, że posługiwali się licznymi metaforami, alegoriami, wiedziano doskonale co tak naprawdę kryję się pod tę zasłoną pozornie nieznaczących słow. Paradoksalnie wiele utworów z tamtego okresu nabrało dzięki temu zabiegowi większej wartości, stały się jakby cenniejsze. Nigdy wcześniej i oby  nigdy później władza w Polsce nie miała takiego wpływu na działalność muzyczną jak w czasach komunizmu.