Nowojorczyk pojawił się w Warszawie wraz z zespołem The Sad Eyed Ladies, który wbrew pozorom, składa się z samych mężczyzn ;).

Koncert rozpoczął się ze sporym opóźnieniem, co nie wróżyło dobrze, jednak w "barowej" sali Progresji czas umilił mecz siatkówki (Mistrzostwa Europy Mężczyzn) i, oczywiście, złocisty trunek. Po otwarciu magicznych wrot do muzyki wszyscy nieśmiało zaczęli zajmować wygodne miejsca - na podłodze, ławkach, na siedząco i stojąco. Nastał czas oczekiwania. W końcu usłyszeliśmy dźwięk intro, wprowadzającego w nastrój koncertu i już po chwili ujrzeć można było muzyków - Keitha Caputo z kapelą The Sad Eyed Ladies.

Publiczność przywitała gromkimi brawami swojego ulubieńca, który na rozpoczęcie wykonał utwór "Home". Drugim z kolei był kawałek "Dew drop magic", który na dobre wprowadził publikę w atmosferę miłych dla ucha melodii i jakże osobistych tekstów artysty.

W trakcie pierwszych dźwięków tłum osób stojąc w bezruchu i bez słowa po prostu chłonął każdą pojedyńczą nutę; wszyscy byli na tyle cicho, że Caputo sam poprosił swych fanów o trochę hałasu.

Jako przerywnik piosenkę wykonał gitarzysta zespołu The Sad Eyed Ladies, Ryan Oldcastle. Mimo, że jego wokal zdecydowanie nie dorównuje wokalowi Keitha, muzyk zdawał się włożyć całe swoje serce w ten utwór, dzięki czemu brzmiał on niezwykle szczerze. Na tym kawałku nie skończyły się występy solowe - kolejno piosenkę "Hole In The Head" zaśpiewał Keith Caputo. Artysta zaszczycił także warszawskich fanów nowym kawałkiem "Alaska".

Przy następnych utworach publiczność stawała się coraz bardziej ożywiona - podrygując w rytm muzyki niektórzy nucili nawet słowa.
Potem, kiedy już na dobre zapanowało wśród publiki poruszenie, muzycy wykonali utwór "New York City", który zamykał koncert. Bisów niestety nie udało się wywalczyć. Keith Caputo i The Sad Eyed Ladies pokłonili się fanom, po czym opuścili salę Progresji.

Po tym koncercie śmiało mogę potwierdzić, że Keith Caputo to wielki głos w małym ciele (ma podobno około 160 cm wzrostu!), który potrafi urzec nawet tych o zupełnie odmiennym guście muzycznym.