W gruncie rzeczy, kariera tego człowieka zaczęła się, kiedy po fenomenie filmu „Yamakasi” Luc Besson nawiązał z nim współpracę. David Belle urodził się 29 kwietnia 1973 roku w Fecamp we Francji. W małej miejscowości trenował różne rodzaje sportu, zwłaszcza bieg sprinterski i długodystansowy. Jego rodzina z pokolenia na pokolenie przekazywała sobie umiejętności akrobatyczne. Jego ojciec długo był członkiem kadry, a potem działaczem sportowym w tej dziedzinie. David, dzięki treningowi, szybko także zainteresował się tą niebezpieczną kategorią sportu, która była nie tylko efektowna, ale jak sam stwierdził - idealnie rozwijała ciało i umysł. A mianowicie kaskaderką.

Na samym początku miejscem jego treningu był pobliski las i teren małego miasteczka, po którym biegiem pokonywał dziennie wiele kilometrów. Do joggingu zaczynał powoli dokładać elementy gimnastyczne oraz akrobatyczne. Szybko jednak las przestał być dla Davida jakąkolwiek przeszkodą. Mieszał technikę wspinaczki z saltem, bieg z wślizgiem, tworząc coś zupełnie innego, nowego. Kiedy dorastał, postanowił wykorzystać swoje umiejętności w reklamach. Regularnie chodził na castingi, co owocowało coraz większą ilością propozycji telewizyjnych. Kariera jednak przystopowała w momencie, kiedy Belle trafił do jednostki specjalnej francuskiego wojska, gdzie nigdy nie odstawił treningu Nie zmarnował tam ani swoich umiejętności, ani talentu. Szybko stał się gwiazdą tamtejszego oddziału wygrywając każdy bieg na orientację i z przeszkodami. Wiązało się to oczywiście z większym wynagrodzeniem, a także różnego rodzaju odznaczeniami. Po półrocznej służbie wrócił do Paryża, gdzie przeprowadzili się jego rodzice i właśnie to wydarzenie stało się kolejnym etapem rozwoju naszego bohatera, który zamienił małomiasteczkowy las na miejską dżunglę.

Swój styl biegania nazwał Le Parkur („freerunning”), którego główną zasadą było pokonanie każdego terenu w linii prostej z użyciem jak najmniejszego nakładu siły i z uzyskaniem największej płynności w poruszaniu („flow”). Szybko zaczął zbierać nowych uczniów, którzy zafascynowani tym sportem oraz dynamiką ruchu swojego mistrza nabierali coraz to bogatszych umiejętności. Ludzi trenujących „wolny bieg” nazywa się traucerami, zaś ewolucje, które wykonują vaultami. Ruchów w biegu jest mnóstwo, a dobierano nazwy często pod skojarzenia ze zwierzętami np. king kong vault, cat leap, cat to cat leap czy monkey vault. Tak w przeciągu roku David Belle stworzył jedną z największych wtedy grup traucerów „Yamakasi”. Sam często występował w reklamach, programach telewizyjnych, a nawet w filmach już jako profesjonalny kaskader. Kiedy Luc Besson, znany ze swojej niezwykłej umiejętności odkrywania młodych talentów, zainteresował się grupą uprawiającą nowy sport, w Yamakasi doszło do rozłamu. Drugi w skali umiejętności w ekipie człowiek, czyli Sebastian Foucan podważył reputację Belle’a jako twórcy Le Parkour i mistrz pożegnał swoich uczniów. Grupa wystąpiła w rewelacyjnym filmie (tytuł właśnie „Yamakasi”), a zarówno Besson, jak i Belle zrezygnowali z udziału w produkcji. Reżyser jednak nie zapomniał o swoim podopiecznym, o którym notabene dowiedział się z kasety video, jaką otrzymał od brata Davida - mimo zakazów bohatera wysłanego filmu. Niedługo później francuski mistrz kina akcji znalazł jeszcze jednego „zawodnika”, który chętnie rozpoczął współpracę z Bessonem na planie znakomitej produkcji sensacyjnej „Pocałunek Smoka”. Dostał tam niewiarygodną szansę wykazania się i pojedynkowania z azjatyckim tygrysem Jetem Li. Cyril Raffaelli, bo o nim mowa, to człowiek, którego Besson znalazł w paryskim cyrku, gdzie trenował akrobatykę, a także xma (extreme martial arts). Szybko nawiązali ze sobą kontakt - czego wynikiem była wspólna produkcja filmowa.

Nadszedł wreszcie czas na widowisko, które Luc Besson chciał nakręcić od jakichś 3 lat. Chodzi mianowicie o „13 Dzielnicę”, która spowodowała wybuch popularności Le Parkour i powrotu ojca tego sportu do swojej świetności. Niesamowite połączenie dwóch obecnie najlepszych filmowych kaskaderów (Raffalli & Belle) stworzyło nie tylko nieprawdopodobne przedstawienie, ale również przyczyniło się do bardzo mocnej przyjaźni pomiędzy oboma akrobatami. „13 Dzielnica” doczekała się kontynuacji, która mimo fantastycznych walk i pięknego pokazu freerunningu, nie oddawała tego samego klimatu, co jej poprzedniczka.

Od czasów premiery pierwszej części filmu, na świecie powstało wiele grup uprawiających Le Parkour. Poziom zaawansowania traucerów przeszedł najśmielsze oczekiwania samego „demiurga”. Do najsłynniejszych należą bracia Cole i Chase Armitage (z grupy „Evolution”), którzy spowodowali ewolucję prakour w szeroko pojęty „street stunting”. Dochodzi do tego także drużyna 3run.co, polskie Yokozuki - łączące także choreografię walk i xma, a także Joe Eigo, który dzięki parkourowemu doświadczeniu znalazł swoje stałe miejsce w Jackie Chan’s Stunt Team w Hong Kongu. Sport bardzo niebezpieczny, ale pełen rygorystycznych zasad i reguł pozwalał na samodyscyplinę i trenowanie organizmu w najbardziej efektywny sposób. Bieg, wspinaczka, akrobatyka, dynamika, płynność - to wszystko sprawia, że traucer jest nie tylko człowiekiem niezwykle wysportowanym, ale również bardzo zwinnym oraz rozciągniętym. Sam trenowałem ten sport ekstremalny 4 lata. Zawdzięczam tej dyscyplinie nie tylko kondycję, ale także świetne warunki fizyczne i gibkość, która pozwoliła mi później dobrze wpasować się w trening sztuk walki. Mimo, że nabawiłem się artroskopii kolana dzięki freerunningowi, pozostaję wierny jego zasadom, stylowi treningu, a także dyscyplinie, której mnie nauczył. I muszę przyznać, że rewelacyjnym uczuciem jest patrzeć na kaskadera wykonującego w jednej ze scen wallflip (salto składające się z biegu na pionową ścianę i odbicia od niej do tyłu w celu wykonania obrotu) oraz możliwości powiedzenia z uśmiechem do siebie: też tak umiem. Sport ekstremalny, jak zresztą wszystkie z tej dziedziny, wymaga dużego przygotowań zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Polecam go każdemu, bo potrafi dawać nieograniczoną przyjemność, jeśli odniesiemy się do niego z szacunkiem i powagą, a uprawiać może go właściwie każdy.

David Belle zagrał jeszcze w „Les gens du voyage”, „Femme Fatale” Briana de Palmy, „Engrenage”, „Intervention Divien” Eliego Sullimana, jako jeden z mnichów zabójców w „Purpurowych Rzekach 2”, w wideoklipach „Limbo” Negro Ménélika, „L’école Du Micro D’Argent” grupy IAM, a także jest właścicielem nie pobitego rekordu świata w skoku między dwoma budynkami. Numer wykonał w czasie jednej ze scen, którą możecie zobaczyć na początku filmu „13 Dzielnica” - odległość między dachami 8 metrów, wysokość... tylko 1 piętro. Do dzisiaj niepodważalny mistrz i ojciec Le Parkour, a także człowiek na zawsze związany z kaskaderstwem. Jak mawia: „nie ma rzeczy niemożliwych, są tylko granice ludzkich możliwości”, a te - jak wiemy - można przesuwać w nieskończoność, więc walczmy o to, aby żyć wolno, bez barier, albowiem to jest właśnie główna idea freerunningu.