W 2004 roku magazyn Hotdog umieścił go na pierwszym miejscu w rankingu największych szaleńców w historii kina. Ciężko znaleźć w jego dorobku rolę, która nie byłaby czarnym charakterem, mordercą lub szaleńcem. Nawet ci, którzy mniej interesują się kinem, na pewno pamiętają go z roli terrorysty podkładającego bombę w autobusie w filmie "Speed: Niebezpieczna prędkość" (1995).

Jego kariera zaczęła się od filmów "Olbrzym" (1955) i "Buntownik bez powodu" (1956). Dwóch (z trzech) obrazów z Jamesem Deanem, którego uważał za najlepszego aktora, z jakim przyszło mu pracować. Chyba wiedział, co mówi, bo przyszło mu występować z takimi tuzami jak Marlon Brando czy Jack Nicholson.

Największym sukcesem artystycznym okazał się "Swobodny jeździec" (1969). Hopper nie tylko film wyreżyserował, ale także napisał do niego scenariusz i zagrał w nim główną rolę. Historia dwóch hipisów, którzy podróżują na motorach przez Stany Zjednoczone, okazała się wielkim sukcesem. Film nakręcony za skromne pieniądze nie tylko przyniósł ogromne zyski, ale był uważany za pokoleniowy manifest i na trwałe zapisał się w historii kina. Za scenariusz do tego filmu był nominowany do Oscara. Drugi raz statuetka przeszła mu obok nosa w 1986 roku, kiedy był nominowany za drugoplanową rolę w filmie "Mistrzowski rzut".

Zagrał wyrafinowanego mordercę Toma Ripleya w "Amerykańskim przyjacielu" (1977), niezrównoważonego reportera w "Czasie apokalipsy" (1979), zabójcę do wynajęcia w "Red Rock West" (1992), sadystycznych tyranów w "Blue Velvet" (1986) i "Paris Trout" (1991). Za ten ostatni dostał nominację do nagrody Emmy.

Gdyby przeanalizować jego karierę, to okazałoby się, że nie był zbyt wybredny w doborze filmów. Zdarzało mu się występować w gniotach, których tytułów nikt już dzisiaj nie pamięta. Zagrał króla Koopę w "Super Mario Bros" (1993), kiepskiej adaptacji popularnej gry video. W 1995 roku pojawił się w "Wodnym świecie" Kevina Costnera. Film nie tylko okazał się jedną z największych klap finansowych w historii Holywood, ale i samemu aktorowi przyniósł Złotą Malinę dla najgorszego aktora drugoplanowego.

Jego prywatne życie było nie mniej burzliwe niż przygody postaci, w które przyszło mu się wcielać. Był pięciokrotnie żonaty, miewał problemy z alkoholem i narkotykami. Jedna z jego żon powiedziała kiedyś, że czasem niczym nie różnił się od psychopaty, którego postać wykreował w filmie "Blue Velvet" Davida Lyncha. Jego trudny charakter dał o sobie znać na planie filmu "Truman Show" (1998), kiedy na skutek twórczych różnic zrezygnował z występu pierwszego dnia zdjęć (rolę Christofa zagrał wtedy Ed Harris).

Oprócz filmów zajmował się malarstwem i fotografią, pisał wiersze. Jego prace wystawiały znane galerie oraz muzea artystyczne. Kolekcjonował dzieła sztuki nowoczesnej.

Zmarł 29 maja 2010 roku w Venice w Kalifornii na raka prostaty, z którym zmagał się od dłuższego czasu. Miał 74 lata.