Premiera drugiej części w polskich kinach miała miejsce 6 kwietnia 2004 roku. Wtedy zawrzało. Krytycy byli niemal jednogłośni- film był prosty, jednolity, leczak było w nim to "coś", dzięki czemu do dzisiejszego dnia cieszy się popularnością. Miłość?

Miłosne zawirowania w opowieści dla nastolatek. Wymarzony królewicz, głębokie uczucia, wielkie emocje... ale zaraz, stop, na tym się kończy, bowiem nie ma szczęśliwego zakończenia. Ukochani się rozstają. Wrócą kiedyś do siebie? Prawdopodobnie nie. Prosty scenariusz, przewidywalne zakończenie. Film Guy′a Ferlanda nie jest kontynuacją wielkiego przeboju, a raczej historią opartą na tym samym schemacie.

Osiemnastoletnia Katie (Ramola Garai) przeprowadza się z rodziną na Kubę, gdzie jej ojciej dostał dobrze płatną posadę. Początkowo jest zdezorientowana i nieszczęśliwa. Zawiera znajomości głównie dzięki swojej młodszej siostrze. Główna bohaterka zaczyna spotykać się z synem szefa swojego taty. Chłopak nie okazuje się tak idealny, jakim opisywała go matka dziewczyny. Kiedy, pod wpływem alkoholu, próbuje dobrać się do niej, ona wie, że to koniec. Wtedy zjawia się Javier Suarez (Diego Luna), gotowy pomóc w każdej sytuacji. Oto wyśniony książe na białym koniu- dodatkowo potrafi tańczyć. Para zgłasza się do konkursu. Główna nagroda może pomóc ukochanemu wyjechać z Kuby i znaleźć swoje miejsce na ziemi. W ten sposób Katie stawia pierwsze kroki zarówno na parkiecie tanecznym, jak i w miłości.

Jedno jest pewne- głównym plusem tego filmu jest muzyka. To ona buduje nastrój, zbliża niejako oglądających do samych bohaterów, jest podłożem akcji. Słuchamy dźwięków afro-kubańskich i latynoskich, oglądamy bohaterów w ekskluzywnym klubie Palace, jak również w lokalu Rosa Negra, gdzie przychodzą wyłącznie miejscowi, a panująca atmosfera jest naprawdę gorąca. W filmie pokazano wiele różnonarodowych stylów tańca: salsę, merengue, taniec afrokubański, balet. Odtwórcy głównych ról przed rozpoczęciem zdjęć spędzili 10 tygodnii w Puerto Rico, trenując 8 godzin dziennie pod okiem tancerzy i choreografów. Patrick Swayze, gwiazda pierwszej części "Dirty Dancing", pojawia się w filmie w roli instruktora tańca. JoAnn Jansen (choreografka i producentka filmu) występuje w jednej krótkiej scenie- tańczy z Patrickiem Swayze, gdy Katie po raz pierwszy przychodzi na kurs tańca.

Film oparty jest częściowo na historii życia JoAnn Jansen, która przeprowadziła się na Kubę z rodziną w 1958 roku. Stąd film ma podtytuł "oparty na faktach". Produkcję kręcono w Puerto Rico, gdzie odtworzono kilka miejsc z Kuby. Większość była kręcona w San Juan.

Warto zaznaczyć, że "Dirty Dancing 2" zajął 11. miejsce w rankingu Entertainment Weekly′s Top 25 na najgorszy sequel wszechczasów. Czy słusznie? Zdecydujcie sami. Moim zdaniem- mimo kiepskiej fabuły- jest tym, co szuka każda osoba: kwintesencją miłości. Sama chętnie wracam do tego obrazu.