Edward Krasiński ABC, 2008

Reż. Max Cegielski,  Anna Zakrzewska

Czas trwania: 26 min

Pokaz filmu dzięki uprzejmości TVP Kultura.

Trzy wnętrza,1983 (fragmenty)

Reż. Małgorzata Potocka

Pokaz filmu dzięki uprzejmości Małgorzaty Potockiej.

Film dokumentalny Edward Krasiński ABC powstał dla stacji TVP Kultura. Jego realizacja jest związana z wystawą prac Edwarda Krasińskiego Elementarz/ABC, prezentowaną w 2008 roku w Bunkrze Sztuki w Krakowie.

Edward Krasiński był jednym z pierwszych przedstawicieli kierunków neoawangardowych w Polsce lat. 60 i 70. Sylwetka artysty została zaprezentowana w formie wspomnień osób z jego najbliższego otoczenia, głównie postaci związanych z galerią Foksal – Anki Ptaszkowskiej, Joanny Mytkowskiej czy Andrzeja Przywary. W filmie wykorzystano także wypowiedzi samego Krasińskiego oraz zdjęcia z jego archiwum rodzinnego. Przepleciono je ujęciami prac z wystawy w Bunkrze Sztuki.

Artysta tworzył obrazy i formy przestrzenne o charakterze minimalistycznym i konceptualnym. Nieodłączny element jego prac od 1970 roku stanowi niebieska taśma scotch. Autor oznaczał nią przestrzeń wokół siebie. Złożona twórczość Krasińskiego podważała dotychczasową rolę sztuki. Odbierała przedmiotom ich powagę i pierwotne funkcje, nadając nowe, bardziej ulotne, znaczenia. Film porusza kwestie nowatorskiego charakteru działań arysty, pełnych ironii i dystansu wobec tradycji artystycznej.

Wraz z filmem ABC wyświetlony zostanie fragment materiału archiwalnego z 1983 roku, w reżyserii Małgorzaty Potockiej, pt. Trzy wnętrza. Ukazuje on realizacje przestrzenne Krasińskiego tworzone z wykorzystaniem niebieskiej taśmy scotch.

Dokumentacja 1913-1981, 1981

Reż. Ryszard Waśko

Czas trwania: 21 min

Tematem archiwalnego filmu w reżyserii Ryszarda Waśko, pt. Dokumentacja 1913-1981, jest działalność artystyczna Henryka Stażewskiego, jednego z twórców polskiej awangardy konstruktywistycznej lat 20. i 30. XX wieku.

Stażewski był malarzem i autorem kompozycji reliefowych. Projektował dekoracje scenograficzne i plakaty oraz pisał teksty teoretyczne. Przed wojną związany był się z grupami Blok i Praesens, został także współzałożycielem grupy a.r. (razem z Katarzyną Kobro i Władysławem Strzemińskim). W latach późniejszych współtworzył Galerię Foksal. Jego pracownia, w której mieszkał wraz z Edwardem Krasińskim, stanowiła ważny punkt na artystycznej mapie Warszawy.

Film w ciekawy, nieszablonowy sposób wypunktowuje najważniejsze wydarzenia z życia artystycznego Henryka Stażewskiego, pokazując zdjęcia lub fragmenty archiwalnych materiałów filmowych. Inspirowana abstrakcją geometryczną oprawa graficzna oraz prezentacja wielu prac z imponującego dorobku twórcy stanowią niewątpliwą wartość filmu, który ukazuje człowieka całkowicie oddanego swoim artystycznym ideom.

Opałka, jedno życie, jedno dzieło, 2010

Reż. Andrzej Sapija

Czas trwania: 58 min

Pokaz filmu dzięki uprzejmości Andrzeja Sapiji.

Reżyserem zrealizowanego w 2010 roku filmu Opałka, jedno życie, jedno dzieło jest Andrzej Sapija, autor kilkudziesięciu dokumentów o sztuce i literaturze współczesnej, a także filmów biograficznych, między innymi o Tadeuszu Kantorze czy Tadeuszu Różewiczu. Film Opałka, jedno życie, jedno dzieło jest rejestracją monologu artysty, który opowiada o swojej rodzinie, studiach oraz o życiowych wyborach, kształtujących drogę twórczej kariery. Historie przeplecione zostały ujęciami zdjęć pochodzących z prywatnego archiwum Opałki oraz fragmentami filmów z archiwum państwowego.

Zmarły w sierpniu tego roku Roman Opałka był jednym z najważniejszych przedstawicieli sztuki konceptualnej w Europie. Żył i tworzył we Francji. Dzieło jego życia stanowi projekt Opałka 1965/1-∞, w ramach którego powstawały tzw. obrazy liczone. Od 1965 roku artysta, używając białej farby, zapisywał codziennie na płótnie o stałych wymiarach następujące kolejno po sobie liczby. Rozpoczął od czarnego płótna, stopniowo rozjaśniając tła kolejnych obrazów – poprzez szarość, aż do czystej bieli. Malowanym sekwencjom towarzyszyły nagrania głosu artysty wypowiadającego kolejne liczby, a także fotograficzne autoportrety. Wieloelementowe dzieło Opałki jest więc – dosłownie – zapisem jego życia. Tym samym upływ czasu stał się naczelnym tematem całej jego twórczości. Prace artysty można było w 2010 roku oglądać w galerii Art Stations, na wystawie zatytułowanej Oktogon.