"Dzieci Hioba" to spektakl muzyczny, oparty na tekstach Jacka Kaczmarskiego o tematyce żydowskiej i oryginalnych tekstach jidysz. W spektaklu tym poruszany jest motyw Hioba i jego niezawinionego cierpienia. Podobnie jak on cierpieli w Polsce Polacy i Żydzi. Ich losy przeplatały się, oba narody były od siebie wzajemnie zależne. Wspólnie cierpiały, ale też wspólnie trwały w nadziei. "Dzieci Hioba" to poruszająca opowieść o ich losach, która nikogo nie pozostawia obojętnym.

5. września, godz. 13:30, Warszawa, Teatr Żydowski

Scenariusz i reżyseria: Jacek Bończyk

Udział biorą: Jacek Bończyk, Klementyna Umer, Sylwia Nayah oraz zespół Kameleon w składzie: Mariusz Jeka (klarnet, klarnet basowy), Paweł Stankiewicz (gitary), Hadrian Filip Tabęcki (fortepian)

Nikt tak naprawdę nie może uniknąć cierpienia. Z drugiej strony, człowiek, którego nie spotkało w życiu nic złego, jest słaby i nieporadny. Nie miał jak nauczyć się pokonywania przeciwności. Hiob jest jedną z najważniejszych postaci opisanych w Starym Testamencie. Był on człowiekiem szlachetnym. Miał ogromne bogactwa, szczęśliwa rodzinę z dziesięciorgiem dzieci, wielu przyjaciół. Pomimo tego dostatku pozostał głęboko wierzący. Szatan nie sądził, że może istnieć człowiek tak niewzruszony w swej wierze. Bóg postanowił wyprowadzić diabła z błędu. Odebrał wiernemu najpierw majątek, potem każde z dzieci. Na koniec doświadczył nieszczęśnika chorobą powszechnie kojarzoną z grzechem – trądem.

Pomimo ciężkich doświadczeń i tak wielkiego nieszczęścia, które Bóg na niego zesłał, wiara Hioba wciąż pozostała bezgraniczna i niewzruszona. Nie przyznał się do żadnego grzechu i tym samym zbuntował przeciw losowi, lecz nigdy nie złorzeczył i nie obraził Boga. Ciągle wierzył w boski plan. Nie przyznaje się do grzechu, lecz spodziewa się szybkiego ujrzenia Sędziego i wyjaśnienia swoich cierpień. Cieszy się mówiąc: "To właśnie ja Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny."

W tekstach Jacka Kaczmarskiego motyw Hioba jest bardzo głęboko opracowywany na wszelkie sposoby – generalnie ujmując dotyka się tutaj tematyki dwóch narodów, synów cierpienia i bólu: Polaków i Żydów – ich wzajemne relacje oparte na plątaninie losów stanowią kanwę naszej opowieści. Dzieci Hioba są sobie potrzebne. Dzieci Hioba cierpią razem. Przez innych, przez siebie i przez wyroki Boskie... Chociaż są niewinne. Dzieci Hioba mają dobrą pamięć ale i nadzieję.

Obok tekstów Jacka Kaczmarskiego w spektaklu padają również słowa w języku jidisz. Brzmią jak utrwalone w kamieniu dźwięki dawnej cywilizacji – w śpiewanych tym językiem tradycyjnych pieśniach żydowskich pobrzmiewa nostalgia za dobrymi czasami i złotym krajem.

Produkcja: Stowarzyszenie "Muzyka bez granic" i strefasztuki.pl

Patronat: Fundacja im. Jacka Kaczmarskiego

Prapremiera: 31.07.2009 r., Kołobrzeg, VI Festiwal Twórczości Jacka Kaczmarskiego "Nadzieja"