Odpowiedzi na to pytanie próbują nam podsunąć aktorzy teatru Ochoty mierzący się ze sztuką współczesnego amerykańskiego dramaturga i powieściopisarza Alberta Ramsdella Gurneya.

Przez ponad dwie godziny mamy okazję obserwować historie ponad pięćdziesięciu osób, w których role wciela się szóstka aktorów. Zabieg nieco karkołomny, ale dzięki niemu reżyserowi (Andrzej Walden) udaje się uniknąć monotonii i rutyny. Wartka akcja, zabawne, czasem przerysowane postacie, doskonała gra aktorska to chyba wystarczające argumenty przemawiające na korzyść tego spektaklu.

Realizując zamysł Gurneya reżyser postanowił przesunąć przed naszymi oczyma obrazki z życia kilkunastu rodzin, dla których pokój stołowy spełniał nie tylko funkcję pomieszczenia ale też rolę – czasem konsolidującą, czasem nadmiernie uwydatniającą pozycję w rodzinie i status społeczny. Bohaterowie przedstawienia – właściciele domu z pokojem stołowym to typowi reprezentanci klasy średniej, dynamiczne zmiany następujące w XX wieku zmuszają  ich do przyjmowania postaw, które często kolidują z tradycyjnym wyobrażeniem rodziny. Jej reprezentantem przez wiele wieków był mężczyzna – mąż i ojciec, jedyny żywiciel i niekwestionowany autorytet. Kobieta – opiekunka domowego ogniska – matka i żona była jemu bezdyskusyjnie podporządkowana. Dla dzieci zaproszenie do wspólnego spożywania posiłków w pokoju stołowym było symbolicznym momentem inicjacji – przekroczenia progu dorosłości. Pozostaje jeszcze służba. To do jej obowiązków należało dostarczanie posiłków i dbanie o estetykę wnętrza. W konsekwencji przemian społecznych i światopoglądowych wszystkie role uległy modyfikacjom. Mężczyźni nie zawsze są autorytetami dla dorastających dzieci i wyemancypowanych żon, służba dzięki uciułanym pieniądzom choć na starość chce   zerwać z wiernopoddaństwem. Dla wielu pokój stołowy jest symbolem upokorzeń w imię pielęgnacji źle rozumianej tradycji. Pod koniec pojawia się jednak nuta nostalgii za tym co utracone, czy powrót na łono rodziny skruszonej lesbijki wychowującej dwójkę dzieci z poprzedniego małżeństwa pozwoli naprawić to, co po drodze, w mieszkaniach - bez pokojów stołowych - się wydarzyło?

Premiera „Pokoju stołowego” w warszawskim Teatrze Ochoty miała miejsce 6 listopada ubiegłego roku. W ciągu ostatnich miesięcy widownię wypełniają ludzie w różnym wieku, którzy w pogoni za codziennością znajdują chwilę na refleksję snutą  na smutno i śmiesznie, ubarwioną zaskakującymi zwrotami akcji – w rytmie Vivaldiego – na tle ciekawie pomyślanej scenografii.
 
Najbliższe przedstawienia: 20, 21, 27, 28 marca.

Reżyseria: Andrzej Walden
Scenografia: Andrzej Walden
Obsada: Małgorzata Bogdańska, Bożena Stryjkówna, Robert Ostolski, Andrzej Walden, Aleksandra Buda, Michał Głowacki.
Cena biletów : 30-40 zł
Czas trwania: 2h 40 min.