Razem ze studentami skupiliśmy się na tym, co najbardziej ulotne w pracy w teatrze, a równocześnie absolutnie nieodzowne. Na tym, co bywa zrazem utopią i koszmarem, upadkami i wzlotami, które przydarzają się, i przydarzyły się nam podczas dwumiesięcznej pracy. Zbiorowy proces twórczy. Kiedy się przydarza, nagle sala prób staje się centrum naszego świata. Nie sposób tego wytłumaczyć, ale nawet nie znając tego, można za tym tęsknić. Dzięki odważnemu pomysłowi zaproszenia kapryśnych, bo niezależnych artystów do spotkania z wchodzącymi w zawód młodymi twórcami mogliśmy zrobić dla Was spektakl. Więc, jeśli o mnie chodzi, to oni już zdali.

Nie będąc ich nauczycielem próbowałem być partnerem w pracy, ale też bezwzględnie tego partnerstwa od nich wymagałem. Wierzę bowiem, muszę wierzyć, że uda im się pracować w takich właśnie zespołach, w których reżyser znajduje ciekawych świata i siebie artystów, ludzi za którymi tęskni się jak za jakąś egzotyczną krainą, gdzie było się przez chwilę, a pragnie się zamieszkać, wiedząc równocześnie, jak ulotne i przez to drogie są nasze spotkania. Tak właśnie za nimi będę tęsknić.

Na pewno uda Wam się zobaczyć ich jeszcze na scenie, bo na pewno nie odpuszczą. I na pewno będą mieli więcej szczęścia niż Yerma. "Panie daj rozkwitnąć róży, niech się w cieniu nie marnuje!"

(Paweł Passini)

 

Agata Góral

Martyna Kowalik

Joanna Halinowska

Justyna Bielecka

Aleksandra Długosz

Mateusz Banasiuk

Igor Obłoza

Paweł Passini - gitara elektryczna, wokal

Daniel Moński - wavedrum, gitara elektryczna

Igor Obłoza - gitara elektryczna, wokal

Mateusz Banasiuk - perkusja, wokal