Reportaż zrealizowała ekipa TVP Wrocław podczas minifestiwalu legnickich sztuk ("tryptyku rewolucyjnego") Lecha Raczaka (15-17 października br.). O specyfice tematyki i teatralnej estetyce tego twórcy mówią w nim: Jacek Głomb, reżyser i dyrektor Teatru Modrzejewskiej w Legnicy, Kalina Zalewska, krytyk teatralny, Marcin Liber, reżyser, Wojciech Majcherek, krytyk teatralny, Dariusz Kosiński, teatrolog, Halina Waszkiel, teatrolog oraz Adam Michnik, redaktor naczelny Gazety Wyborczej (wypowiadał się także bohater tego dokumentu).

W reportażu wykorzystano fragmenty spektakli Lecha Raczaka: "Plac Wolności", "Dziady", "Marat-Sade" oraz "Czas terroru" (na zdjęciu) - wszystkie zrealizowane w legnickim Teatrze Modrzejewskiej, a także - pochodzące z telewizyjnych archiwów - fragmenty wcześniejszych realizacji tego artysty, m.in. z okresu współpracy z poznańskim Teatrem Ósmego Dnia.

Telewizyjna kamera zarejestrowała także fragment debaty "Czy teatr może zbawić świat?", która odbyła się 15 października w teatralnej Caffe Modjeska towarzysząc legnickiej prezentacji (wypowiedzi Jacka Kopcińskiego, redaktora naczelnego miesięcznika Teatr, Adama Michnika, Zbigniewa Szumskiego, reżysera i artysty plastyka oraz Lecha Raczaka.

Realizatorka reportażu Jolanta Kowalska jest autorką obszernej analizy spektakli składających się na legnicki "tryptyk rewolucyjny", który opublikował miesięcznik Teatr ("Obywatel Raczak", Teatr nr 10/2010). Pisała w niej m.in.:

"Ów tryptyk należy do tych głosów w teatrze, którym wypada się uważnie przysłuchać. Choćby dlatego, że zrealizował go twórca Teatru Ósmego Dnia, człowiek uformowany przez ideały studenckiej rewolty 1968 roku, i zarazem przedstawiciel generacji, która zdążyła zakosztować już kilku wolnościowych zrywów. Nie bez znaczenia jest też fakt, że spektakle te układają się w wypowiedź bardzo osobistą, będącą podsumowaniem dotychczasowej drogi artystycznej reżysera. Każdy z nich eksplorował inne obszary doświadczeń ekstremalnych, fundowanych człowiekowi przez maksymalistyczne idee.

"Dziady" (2007) podejmowały temat wielkiej przemiany narodu, metafizycznej rewolucji, która miała nadać sens cierpieniu i oczyścić historię ze zła." Marat-Sade" (2008) rozważał fizjologię wielkich przewrotów, ujawniając tragiczny dysonans pomiędzy człowiekiem, projektowanym przez ideologów i polityków jako abstrakcyjny podmiot procesów dziejowych, a biologiczną egzystencją jednostki, miażdżonej przez tryby historii. Wreszcie - "Czas terroru" (2010), zrealizowany na podstawie "Róży" Żeromskiego, sumował tradycje polskich zrywów wolnościowych, poddając moralnej rewizji uświęcone walką metody, racje i cele.

To przedstawienia mocno zdystansowane wobec teatralnych mód. Raczak nie flirtuje z popkulturą, nie używa współczesnego kostiumu i nie przykrawa tekstów pod szablon dyżurnych dyskursów. Po prostu pozwala im mówić. Nie zależy mu też na doraźnej skuteczności w komunikacji z widzem, nie szuka aktualnych skojarzeń za wszelką cenę, raczej otwierając swoje inscenizacje na różne konteksty".

Premierowa emisja reportażu, który powstał w koprodukcji z legnickim Teatrem Modrzejewskiej, miała miejsce 27 listopada na antenie TVP Wrocław.





Inf. prasowa