Bardzo mi przykro. Ale niestety, tobie się tylko wydaje, że mnie kochasz. A raczej, oczywiście, kochasz mnie, jak ja ciebie, ale Margaret, wybacz, ja mówię o zupełnie innej miłości, o tej miłości, której nie udało nam się wspólnie doświadczyć. 

Wyrypajew, pokazując kolejne elementy małżeńskich układanek, tworzy opowieść pełną paradoksów.

Sztuka jest opowieścią o przemijaniu, o życiu każdego, o nieustannym konflikcie między tym co sobie wyobrażamy, a tym co jest. „Iluzje” zmuszają do wysiłku myślowego i stawiania sobie pytań o własne życie i własne iluzje, które tworzymy na jego temat. /Dorota Landowska.

Chcielibyśmy, by "Iluzje" były oparte na interakcji – bez współpracy, współdziałania, współodczuwania z widzem tego przedstawienia po prostu nie ma. Chyba nie tylko dla mnie teatr przestał być transgresywny, nikogo nie zmienia, nie wzrusza, a tu jest szansa by było wręcz odwrotnie - to spektakl, który dotyka intymnie, ale nie przez wulgarność, szok, czy agresję. Ma szanse w widzach pootwierać różne drzwi i czyhające w zakamarkach demony, pytania, lęki lub strach… /Łukasz Lewandowski.

OBSADA:

Pierwsza kobieta: Dominika Ostałowska

Druga kobieta: Dorota Landowska

Pierwszy mężczyzna: Łukasz Lewandowski

Drugi mężczyzna: Krzysztof Stroiński

MUZYKA NA ŻYWO:

Piotr Domagalski
Ygor Przebindowski
Jakub Szydło

Reżyseria: Agnieszka Glińska

Przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska

Scenografia: Agnieszka Zawadowska

Muzyka: Ygor Przebindowski

Reżyseria świateł: Jacqueline Sobiszewski

Kierownictwo produkcji: Magdalena Romańska

Asystent reżysera: Mateusz Karoń