"Dążenie do doskonałej harmonii, pogodzenie tego, kim w głębi duszy jesteśmy, z tym, kim w istocie chcielibyśmy być, możliwe jest tylko wtedy, gdy wzgardzimy utartymi opiniami i zawierzymy własnym, wewnętrznym instynktom. Nazywamy to odnalezieniem swojej wewnętrznej muzyki", czytamy na początku motto, słowa nieznanego chińskiego filozofa z epoki Walczących Królestw.

XVII wiek, Pekin. Ginie "birmański dzwoneczek", ulubiony przedmiot cesarza Chenghui posiadający niezwykłą moc pobudzania rządz, zaspokajania najbardziej wybujałych erotycznych fantazji i wyrafinowanych doświadczeń cielesnych. Trwa więc gorądzkowe śledztwo. Tymczasem nietuzinkowa "zabawka" przechodzi z rąk do rąk, wprowadzając przygodnych właścicieli w stany seksualnego otumanienia.  

We wstępie czytamy: "Nie ma większej rozkoszy nad trwanie w oczekiwaniu przyjemności, której smaku już zaznaliśmy.Praktykując ze swym partnerem fuzję jin i jang, ci, którzy mieli okazję dokładnie zapoznać się z Trzydziestoma Pozycjami cesarza Jangdi, owym demonicznym brewiarzem rozpusty, znają już każdy najmniejszy kamyczek ścieżki, którą podążają, i odczuwają słodką euforię podróżnika rozkoszującego się zawczasu wybornym aromatem zielonej herbaty, która zostanie mu podana w gospodzie, u kresu długiej wędrówki...

Lecz Trzydzieści Pozycji, o których mowa, znanych jest jedynie wtajemniczonym, niewielu więc ludzi podejrzewa, że istnieje tysiąc sposobów na to, by kochając się z kobietą, dostarczyć jej przyjemności i zaznać jej samemu. Większość par zadowala się tak zwaną pozycją na misjonarza, tak mało skuteczną, że Jangdi nawet jej nie wymienia..." A to zaledwie początek...