Autor: S. W.
04-01-2010
AAA |
Ocena: 5  6 głosów
Wampir w Kronikach wampirów Anne Rice: cz. VIII
Gratka dla fanów twórczości Anne Rice. Kolejna część pracy licencjackiej o wampirach z "Kronik Wampirów".

Wampir w trakcie picia krwi doświadczał tak zwanego Wampirzego Omdlenia (Vampire Swoon). Według słownika terminologii pojawiającej się w "Kronikach Wampirów" jest to „rodzaj transu, w jaki wpada wampir podczas spożywania krwi” . Ten rodzaj omdlenia przypomina akt seksualny i orgazm: „jęczałem tak głośno wraz z ssaniem jej krwi (...) Prawie słaniałem się na nogach z omdlenia. Rozbudzone pragnienie łaknęło nadal jej serca” . Dla  Rogera Bozzetto picie krwi zastępowało u wampira akt seksualny: „Nieobecna u tych wampirów reprodukcja genitalna została zastąpiona przez rodzaj miłosnego dokooptowania, które staje się przyczyną intensywnego uczucia rozkoszy, mającej swe źródło w oralności” .Warunkiem przeżycia rozkoszy picia krwi było zabójstwo człowieka. Podczas picia krwi wampir słyszał odgłos bicia dwóch serc: swojego i ofiary. Maria Janion upatruje w tym przeżyciu źródła przyjemności krwiopijcy . Odgłos bicia serca został wprowadzony do sceny "Wywiadu z Wampirem", w której Lestat pije krew Louisa, a następnie daje mu do wpicia własną . Wraz z wysysaniem krwi dźwięk uderzenia serca przyspieszał wprowadzając nastrój niepokoju.

 Przyjemność była związana z niebezpieczeństwem, ponieważ wampir mógł się zapomnieć w rozkoszy i przegapić moment śmierci człowieka. Krew zmarłego była dla krwiopijcy trucizną. Filmowy Lestat wypiwszy krew z martwego chłopca był tak osłabiony, że czołgał się po ziemi , nie będąc w stanie obronić się przed morderczym atakiem Klaudii .

Elementem zwiększającym rozkosz spożywania krwi były doświadczane przez wampira wizje pochodzące od człowieka (bądź innego nieśmiertelnego), z którego pił. Wizje składały się na obrazy z umysłu człowieka, z  jego wspomnień lub marzeń: „Ujrzałem ptaka wylatującego z groty i szybującego nad otwartym morzem. Było w nim i w nie kończących się falach, nad którymi przelatywał, coś przerażającego. Wzlatywał coraz wyżej, gdy tymczasem niebo zmieniło kolor na srebrny, a potem gwałtownie pociemniało. Ciemność wieczoru, nic, czego należałoby się obawiać, nic. Błogosławiona noc. Zapadła stopniowo i nieubłaganie nad nicością, poza jedynie tym malutkim ptakiem w oddali, krzyczącym na wietrze, gdzieś wysoko nad ziemią niczyją, którą był świat. Puste groty, puste plaże, puste morze. Wszystko, na co kiedykolwiek lubiłem patrzeć, czego lubiłem słuchać, czy wyczuwać dłońmi, zniknęło lub nigdy nie istniało, a ten ptak, zataczający w powietrzu koła i szybujący, leciał dalej i dalej, w górę, mijając mnie, czy może, co bardziej odpowiadałoby prawdzie, nikogo nie mijając, przytrzymując cały ten krajobraz, bez przeszłości czy znaczenia, w płaską ciemność jednego malutkiego oka” .

W mitologii wampirów wymyślonej przez Anne Rice źródłem pochodzenia krwiopijców był  starożytny Egipt, około 4000 lat p. n. e . Królowa Egiptu, Akasha stała się wampirem na skutek ataku żywiącego się krwią złego ducha – Amela. Lestat pijąc krew z Akashy ujrzał w wizji ojczyznę królowej przed przemianą w istotę nieśmiertelną.       

Wampirzy głód krwi przypominał ludzki apetyt, tyle, że zwielokrotniony poprzez element pożądania. Wspaniały opis sceny w Teatrze Wampirów, w której Louis nie może się oprzeć widokowi pięknej, nagiej kobiety, uwodzonej przez Armanda jest dowodem na istnienie unikalnego połączenia głodu krwi i  fizycznego pożądania odczuwanego przez wampiry: „(...) Podniósł ją, gdy pił. Jej szyja błyszczała na tle jego białych policzków. Poczułem się słabo, oszołomiony, głód krwi wzrastał i we mnie, skręcając moje żyły, serce (...) Powietrze zdawało się wypełnione słonawą wonią jej skóry, było gorące i słodkie (...) Głowa dziewczyny opadła na ramię wampira, pochylony kark był równie ponętny jak pośladki czy gładka skóra jej długich ud (...)” . Sam widok Armanda wysysającego krew z ponętnej kobiety wystarczył, aby wampir poczuł pragnienie, zarówno jej krwi, jak i ciała. Opisywana przeze mnie wyjątkowość Louisa, wynikająca z tkwiącego w nim człowieczeństwa znalazła swoje odbicie również w jego seksualności. Wampir cierpiał będąc zmuszony zaspokajać swoje pożądanie wyłącznie pijąc krew .

W ujęciu Ernsta Jones’a wampiryzm jest „erotyczną i paniczną obsesją, wyrażającą — skumulowaną z cierpieniem i przerażeniem — rozkosz” . Obok metafory śmierci wampir jest również symbolem ludzkiej seksualności, często wynaturzonej i skażonej sadyzmem .  Zbliżone podejście do wampiryzmu można znaleźć w wypowiedzi wampira Regisa, bohatera powieści Andrzeja Sapkowskiego "Chrzest Ognia": „Akt, ukoronowany nie prokreacją, ale rozkoszą i śmiercią — kontynuował Regis. — Uczyniliście z tego złowrogi mit. Sami podświadomie marzycie o czymś takim, ale wzdragacie się, by coś takiego dać partnerowi lub partnerce. Robi to więc za was ów mitologiczny wampir, urastając przez to do fascynującego symbolu zła” .

W "Kronikach Wampirów" Anne Rice wątek Erosa i Tanatosa, czyli związek miłości ze śmiercią skumulował się w piciu krwi przez wampiry. Krew w uniwersum Anne Rice ma niejednorodne znaczenie: jest pożywieniem, ekwiwalentem męskiego nasienia i seksualności, a jej spożywanie daje możliwość obcowania z ludzkim życiem.

Dychotomią związaną z seksualnością krwiopijców było ogromne pragnienie miłości, odczuwane przez nich, połączone z niemożnością jego zaspokojenia. Nieśmiertelni szukali miłości wśród śmiertelników, ale potrafili jedynie wzbudzać fascynację. Kontakty sercowe między wampirami były krótkodystansowe, ponieważ ich natura samotników nie pozwalała długo wytrzymać w towarzystwie swego pobratymcy.


Czytaj dalej

wykop.pl gwar.pl twitter.com blip.pl flaker.pl digg.com facebook.com
Skomentuj
komentarzy (0)
Kod obrazkowy:
Pseudonim (maksymalnie 50 znaków)
Można wpisać maksymalnie 2000 znaków. Pozostało 2000 znaków.
Najczęściej czytane
Zastanawialiście się kiedyś, kim jest i co robi osoba stojąca obok w Was w kolejce sklepowej? Jeśli tak, to "Marzyciele i Pokutnicy" rozwinie Waszą ciekawość jeszcze bardziej… >>

Powracamy do naszej standardowej formuły, czyli raz w miesiącu aktualizacja SK PLUS. Dzięki temu możemy dla Was uzbierać więcej ciekawych pozycji. Zobaczcie, co przygotowaliśmy dla Was w tym miesiącu.  >>

Nie było Cię na Warszawskich Targach Książki? Nic straconego - końcówka maja to świetna okazja do nadrobienia zaległości. >>

Meksykański twórca zmarł w wieku 83 lat. Był nazywany „trzecim tenorem” wśród największych pisarzy Ameryki Łacińskiej, który zdobył sławę zarówno dzięki powieściom, jak i esejom poświęconym polityce i kulturze. >>

Na początku miesiąca przyznano Nagrodę DONGA. >>

Każdego z nas dopada myśl o nieuchronnym końcu naszego życia. Rafleksja ta budzi się, spowodowana upływem czasu oraz wydarzeniami, które budują nasze życie, a tym samym nas samych... >>

Świetnie napisany reportaż pokazujący co najmniej dziewięć ścieżek wiary i dziewięć historii życia. >>

Globalizacja? Homogenizacja kultury? Kreolizacja? To nazwy współczesnych zjawisk, które dotyczą każdego z nas – czy są jeszcze osoby, które nie korzystają z Internetu? Przedstawiamy naukowy rzut okiem na to, jak poszukujemy nowych form komunikacji, porzuc >>

Ostatnie komentarze
Najnowsze konkursy
"Czy możliwe jest ŻYCIE przed śmiercią?" to książka zachęcająca do dokonania wglądu we własne życie i do podążenia drogą harmonii, która jest tak potrzebna w dzisiejszym życiu. Zapraszamy więc do konkursu z tą pozycją.
więcej »

Zaproś do stacji znajomych
Newsletter
Copyright © 2009-2012 StacjaKultura.plReklama|Kontakt|Mapa serwisu|Polityka prywatności|Zasady korzystania z serwisu|Partnerzy|RSS