Autor: S. W.
23-11-2009
Wampir w "Kronikach Wampirów" Anne Rice: cz. II
Rozdział I : Pochodzenie i historia wampira.
fot. glowfoto.com
Według Dawida Pirie wampiryzm to „triumf płciowości nad śmiercią, cielesności nad duchem i materii nad niewidzialnym”. Do tej koncepcji przychyla się Maria Janion twierdząc, że wampiryzm związany jest z erotyzmem, miłością, której towarzyszy śmierć.
Metaforyczne definicje powyższych badaczy są najtrafniejsze do analizy tematu mojej pracy i do nich będę się odwoływać.
Mimo rozbieżności semantycznych definicje wampiryzmu łączy wspólna cecha: żerowanie wampira na drugiej istocie i odnoszenie z tego korzyści. Trudno znaleźć w mitach wampira, który potrafiłby się obejść bez krwi żywego człowieka.
Słowo „wampir” jest niejednoznaczne i podlega wielu definicjom. Jedną z nich proponuje Władysław Kopaliński: „wampir – w słowiańskiej demonologii ludowej upiór, duch zmarłego odstępcy, kacerza, osoby wyklętej, zbrodniarza, powracający na świat w postaci ogromnego nietoperza, aby wysysać krew ludzi śpiących, którzy sami z kolei stają się wampirami”. Inna słownikowa definicja opisująca wampira brzmi następująco: „według dawnych wierzeń ludowych trup wstający z grobu i wysysający krew ludzi; upiór”.
Erberto Petoia, prowadzący studia na temat wampirów postrzega ich dwojako - klasycznie i ludowo. Klasycznego wampira tożsamia z „(...) duchem zmarłej osoby lub jej trupem, ożywionym przez własnego ducha lub demona, który powraca, żeby zakłócać spokój żywym, pozbawiając ich krwi lub jakiegoś podstawowego organu w celu zwiększenia własnej witalności”. W tradycji ludowej „ wampir to często osoba przedwcześnie zmarła gwałtowną śmiercią, bądź której pozaziemskie życie nie jest szczęśliwe (...), każdy kto został zabity przez wampira”.Bliskoznaczne znaczeniowo wampirom są nasze rodzime upiory, czyli „duchy, widma ludzi zmarłych, błąkających się po świecie, nawiedzające żywych albo ożywione przez diabła trupy, wampiry, strzygonie, wypijające krew ludzką, w których istnienie wierzono powszechnie do XVII wieku (...)” . Warte wyjaśnienia jest słowo strzyga – „w ludowych wierzeniach słowiańskich wampiry, wiedźmy, czarownice szkodzące ludziom, pod postacią ptaków karmiące się krwią ludzką (...)” . Wymienione definicje wskazują na ludowe i słowiańskie korzenie wampira. Lecz czy tak jest w istocie?
Według "Słownika etymologicznego języka polskiego" wampir jest równoznaczny z upiorem. Maria Janion postuluje złożoną etymologię słowa „wampir” i nie do końca sprecyzowaną. Inni badacze, jak Heinrich Kunstman sugerują, że słowo „wampir” zrodziło się w antycznej Grecji, co dało początek słowiańskiemu słowu „ąpyr”, oznaczającemu „żywego po śmierci”. Słowo „wampir” zyskało liczne modyfikacje. Niemcy zapożyczając je od Serbów uzyskali współczesne brzmienie tego słowa - „vampire” .
Powyższe analizy ilustrują słowa Ryszarda Wincentego Berwińskiego, który twierdził, że wiara w upiory jest wspólna zarówno dla Grecji, jak i państw słowiańskich, gdyż powstała tam i była kultywowana w tym samym czasie. Tak więc można rzec, że wampir ma pochodzenie wielokulturowe.
Podobne materiały
Skomentuj
komentarzy (0)
Kod obrazkowy:
Pseudonim (maksymalnie 50 znaków)
Można wpisać maksymalnie 2000 znaków. Pozostało 2000 znaków.
Najnowsze zdjęcia
Najczęściej czytane
Zastanawialiście się kiedyś, kim jest i co robi osoba stojąca obok w Was w kolejce sklepowej? Jeśli tak, to "Marzyciele i Pokutnicy" rozwinie Waszą ciekawość jeszcze bardziej… >>
Powracamy do naszej standardowej formuły, czyli raz w miesiącu aktualizacja SK PLUS. Dzięki temu możemy dla Was uzbierać więcej ciekawych pozycji. Zobaczcie, co przygotowaliśmy dla Was w tym miesiącu. >>
Nie było Cię na Warszawskich Targach Książki? Nic straconego - końcówka maja to świetna okazja do nadrobienia zaległości. >>
Meksykański twórca zmarł w wieku 83 lat. Był nazywany „trzecim tenorem” wśród największych pisarzy Ameryki Łacińskiej, który zdobył sławę zarówno dzięki powieściom, jak i esejom poświęconym polityce i kulturze. >>
Każdego z nas dopada myśl o nieuchronnym końcu naszego życia. Rafleksja ta budzi się, spowodowana upływem czasu oraz wydarzeniami, które budują nasze życie, a tym samym nas samych... >>
Świetnie napisany reportaż pokazujący co najmniej dziewięć ścieżek wiary i dziewięć historii życia. >>
Globalizacja? Homogenizacja kultury? Kreolizacja? To nazwy współczesnych zjawisk, które dotyczą każdego z nas – czy są jeszcze osoby, które nie korzystają z Internetu? Przedstawiamy naukowy rzut okiem na to, jak poszukujemy nowych form komunikacji, porzuc >>
Ostatnie komentarze
Najnowsze konkursy
"Czy możliwe jest ŻYCIE przed śmiercią?" to książka zachęcająca do dokonania wglądu we własne życie i do podążenia drogą harmonii, która jest tak potrzebna w dzisiejszym życiu. Zapraszamy więc do konkursu z tą pozycją.
więcej »
więcej »
Zaproś do stacji znajomych
Newsletter
