Autor: Paweł eM
30-04-2010
AAA |
Ocena: 1  0 głosów
Gombrowiczowski kosmos skojarzeń
„Dlaczego jest się wydanym na łaskę i niełaskę skojarzeń?” - to zdanie pochodzące z Kosmosu jest sednem książki, książka mówi do czego mogą prowadzić skojarzenia, następnie jak przybierają ogromnych rozmiarów, jakie mogą być ich skutki.

okładka "Kosmosu"
Skojarzenia tworzą łańcuch przyczynowo-skutkowy. W Kosmosie pojawia się dziwność sytuacji, niezrozumienie działań, wrzucenie bohaterów w bezsensowną grę i nieświadome w niej uczestnictwo.

„I nie myśl pan, że ja kuku na muniu... Ja wariata stroję tylko dla ułatwienia... A naprawdę jestem mnich i biskup.” To mentalność Gombrowicza, może być kim chce, wciela się w kogo chce, przybiera różne gęby, osobowości.  Jest to geniusz udający wariata.

Jak to u Gombrowicza – forma zdarzeń, sytuacji, grupy, jednostki – kreuje zachowania bohaterów.

Kosmos jest cudną, mądrą, absurdalną powieścią, którą możemy odczytywać na różne sposoby. To niezwykły atut autora, to twróca nietypowy, dziwny, ciekawy, wciąż ironizujący. Trudno Gombrowicza włożyć w szufladkę pisarzy o podobnym warsztacie. Gombrowicz wycyzelował swój charakterystyczny warsztat, trudno go podrobić, aczkolwiek coraz więcej rodzi się jego kopii. Jego powieści są przesiąknięte groteską, a w nich obsadzeni z pozoru debilkowaci bohaterzy, w świetnie ułożonej absurdalnej fabule. Dzieła pisarza to dynamit zestawień różnych charakterów, to łamanie, przeginanie konwencji z dozą inteligentnego humoru. A mimo to, o dziwo, ta literatura nie przelewa się wulgaryzmami czy perwersją. Pojawia się w niej wiele inteligentnych podtekstów, ale nie mamy wszystkiego na wierzchu, co tak dziś jest lansowane wszem i wobec.


Kosmos

Bohaterowie Kosmosu to niesamowite wyłapane osobowości, przyzwyczajenia ludzi, a fabuła to ciąg skojarzeń, to teatr, w którym czasem nieświadomie (a czasem świadomie) bierzemy udział. Po niedojrzałości w Ferdydurce oraz Tran-Atlantyku, Kosmos nabiera dojrzałości, lecz nie dojrzałości wyczerpania pomysłów, a dojrzałości absurdu, dojrzałości warsztatu literackiego. Gombrowicz epatuje swą błyskotliwością i konsekwencją, czytamy książkę co chwila dziwiąc się, rozkoszując pomysłami autora.


Szlakiem streszczenia

Cechą rozpoznawczą Gombrowicza jest nowość, świeżość w fabule. Tworzenie z błahostki, coś arcyciekawego. Tak właśnie jest w Kosmosie. Fabuła zaczyna się od przyjazdu dwóch panów do Zakopanego. Jeden zwie się Gombrowicz, drugi Fuks. Pierwszy, pozornie normalny, ułożony człowiek, drugi ma obsesje na punkcie swojego szefa – Drozdowskiego, nienawidzi go, cały czas o nim myśli. Panowie zapoznawszy się z gospodarzami domku, w którym mieszkają, wybrali się na spacer w lesie, przypadkiem widzą powieszonego na sznurku wróbla. Niby nic, niby tylko powieszony ptak, nawet małe dziecko mogło powiesić zdechłego ptaka na sznurku. Ale panowie śmierć wróbla biorą bardzo poważnie, dlatego postanawiają rozwiązać zagadkę morderstwo ptaka. Ich śledztwo przybiera absurdalne rozmiary, każdy gest, każde słowo wśród współlokatorów – wyłapują jako nową poszlakę do rozwiązania zagadki. Sami natrafiają w pokoju na dziwną strzałkę mieszczącą się na ścianie, odwiedzają zmarłego wróbla na sznurku i cóż widzą? Obok wróbla coś wisi! To powieszony patyk na sznurku! To już przesada, przegięcie, ktoś umyślnie, zostawia po sobie znaki. Ten ktoś jest w domu, ten ktoś bezczelnie pozostawia ślady, bawi się z bohaterami.

wykop.pl gwar.pl twitter.com blip.pl flaker.pl digg.com facebook.com
Skomentuj
komentarzy (0)
Kod obrazkowy:
Pseudonim (maksymalnie 50 znaków)
Można wpisać maksymalnie 2000 znaków. Pozostało 2000 znaków.
Najczęściej czytane
Powracamy do naszej standardowej formuły, czyli raz w miesiącu aktualizacja SK PLUS. Dzięki temu możemy dla Was uzbierać więcej ciekawych pozycji. Zobaczcie, co przygotowaliśmy dla Was w tym miesiącu.  >>

Wielkimi krokami zbliża się ostatni weekend maja i właśnie w te dni w Warszawie na Rynku Mariensztackim odbędzie się trzecia edycja Warszawskiego Kiermaszu Książek.  >>

Ostatnio jakoś tak często piszemy o miłości w szerokim tego słowa znaczeniu. Nie mogliśmy więc przejść obojętnie obok dzieła „Królewska nierządnica”. >>

Meksykański twórca zmarł w wieku 83 lat. Był nazywany „trzecim tenorem” wśród największych pisarzy Ameryki Łacińskiej, który zdobył sławę zarówno dzięki powieściom, jak i esejom poświęconym polityce i kulturze. >>

Na początku miesiąca przyznano Nagrodę DONGA. >>

Znajdą się wśród nas wielbiciele książek, którzy wielbią je totalnie, a zapach tuszu, papieru i kleju stanowi symfonię doznań. Ten aromat został zamknięty w ...perfumach. Drodzy Czytelnicy, oto perfumy o zapachu książki.  >>

Globalizacja? Homogenizacja kultury? Kreolizacja? To nazwy współczesnych zjawisk, które dotyczą każdego z nas – czy są jeszcze osoby, które nie korzystają z Internetu? Przedstawiamy naukowy rzut okiem na to, jak poszukujemy nowych form komunikacji, porzuc >>

"Pomnik Cesarzowej Achai", to lektura, która diablo wciąga. Czytelnik nie jest się w stanie nudzić. Nawet spowolnienia akcji mają tyle smaczków, że z pewnym pośpiechem przewracamy kolejne strony. Mamy tutaj wszystko, za co pokochaliśmy "Achaję". >>

23 maja 2012. Prezentujemy Wam inspirujące cytaty znanych twórców kultury. >>

W dzisiejszym artykule rozgryzamy fenomen tabloidów. Przez część osób tak chętnie czytanych, przez część traktowanych z szyderstwem. Tabloidy budzą emocje i bywa, że czytamy je innym przez ramię. Dlaczego tak się dzieje? Poniżej próbujemy dać odpowiedź. >>

Ostatnie komentarze
Najnowsze konkursy
Dom rozkoszy podoba Wam się to jedno z wielu określeń burdeli. Dzięki nowej książce wydawnictwa Bellona można poznać ich dokładną historię. My zaś mamy dla Was trzy książki o tej tematyce, które możecie wygrać w naszym konkursie.
więcej »

Zaproś do stacji znajomych
Newsletter
Copyright © 2009-2012 StacjaKultura.plReklama|Kontakt|Mapa serwisu|Polityka prywatności|Zasady korzystania z serwisu|Partnerzy|RSS