Autor: Oskar Szwabowski
19-05-2011
Pisać czy nie pisać?
Dlaczego się pisze? Po co zawzięcie wali się w klawisze komputera, aż do przegrzania laptopa i zadyszki systemu?
pisanie/researchwriters.co.uk
Pytanie o sens pisania wiąże się z podziałem pracy, z wyłonieniem się wyspecjalizowanego pracownika jakim jest pisarz. Wraz z pytaniem pojawia się odpowiedź niwelująca samo to pytanie.
Zawód pisarza jak każdy zawód ma dostarczać przede wszystkim środków utrzymania. Jako taki jest częścią rynku: autor produkuje towary, które się sprzedają lub nie. Czyniąc z twórczości produkcję refleksja urynkowuje się, heteronimizuje się. Same zasady, immanentny sens aktu twórczego, zostają zastąpione sensem marketingowym, wymaganiami biologicznego przetrwania. Tak jak pracownik fizyczny nie zadaje sobie rewolucyjnego pytania o sens i bezsens własnej pracy, pracownik intelektualny, pisarz na rynku również musi bronić się przed taką refleksją. Pytać o cel, sens pisania, to tak jakby pytało się o cel i sens spożywania posiłków.
Poddany logice rynku pisarz otrzymuje odpowiedź od samego tego rynku. Pytanie zostaje nie zadane. Pojawiać się może ono w chwili niwelacji siebie jako pisarza-pracownika. W sytuacji, gdy biologiczne przetrwanie zapewnia etat. Oczywiście nie każdy etat. Pracownik humanistyczny Uniwersytetu również otrzymuje rynkową odpowiedź. W rzeczywistości, gdzie nie jest ważne co, a gdzie się drukuje - i to, by drukowało się jak najwięcej, niezależnie czy ma się coś do powiedzenia, czy też nie, pytanie zawarte w tytule posiada już swoją pragmatyczną odpowiedź: chodzi po prostu o grę prestiżu i ordynarną walkę o otrzymanie/utrzymanie zatrudnienia. Pisze się, bo w rzeczywistości uniwersyteckiej, kto nie pisze, ten nie żyje.
Również etat pracownika fizycznego, czy jakikolwiek, nie gwarantuje możliwości tworzenia. Będąc pracownikiem najemnym, który sprzedaje swoje zdolności i czas pracy, zostaje niekiedy całkowicie pozbawiony możliwości korzystania z czasu w inny sposób niż na regenerację sił. Wtedy pytanie o sens pisania pojawia się w całej jaskrawości. Jeśli jedyną odpowiedzią jest gra prestiżu i możliwe zarobki - pióro zostaje często odłożone. Może ono jednak nabrać cech rewolucyjnych i zwrócić się przeciwko podziałowi pracy, specjalizacji, wyalienowanej sztuce będącej de facto produkcją towarową.
Osoba zwalniająca siebie z posady pisarza, znajdująca środki zapewniające biologiczne przetrwanie w jakiejś innej, wyalienowanej pracy, nie musi jednak zarzucać samej czynności pisania. Musi natomiast udzielić odpowiedzi na pytanie, która jednocześnie ulokuje daną osobę w relacji do gospodarki towarowej. Sensem pisania może się wtedy okazać działanie przeciwko pytaniu, w konsekwencji przeciwko podziałowi pracy i samemu pisarzowi.
Zwracając się w stronę zabawy, w obecnych warunkach, oznacza zajęcie pozycji w walce. Pisze się, aby szkodzić. Pisanie staje się aktem sabotażu, mini terroryzmem, aktem agresji, ale jakże humanistycznej przemocy. Kiedy logika pracy podporządkowuje sobie wszelkie sfery życia – wyzwolenie może być tylko całościowe. Każdy gest przeciwko podziałowi pracy i samej pracy jest zapowiedzią innej kultury.
Podobne materiały
Skomentuj
komentarzy (0)
Kod obrazkowy:
Pseudonim (maksymalnie 50 znaków)
Można wpisać maksymalnie 2000 znaków. Pozostało 2000 znaków.
Najnowsze zdjęcia
Najczęściej czytane
Zastanawialiście się kiedyś, kim jest i co robi osoba stojąca obok w Was w kolejce sklepowej? Jeśli tak, to "Marzyciele i Pokutnicy" rozwinie Waszą ciekawość jeszcze bardziej… >>
Powracamy do naszej standardowej formuły, czyli raz w miesiącu aktualizacja SK PLUS. Dzięki temu możemy dla Was uzbierać więcej ciekawych pozycji. Zobaczcie, co przygotowaliśmy dla Was w tym miesiącu. >>
Nie było Cię na Warszawskich Targach Książki? Nic straconego - końcówka maja to świetna okazja do nadrobienia zaległości. >>
Meksykański twórca zmarł w wieku 83 lat. Był nazywany „trzecim tenorem” wśród największych pisarzy Ameryki Łacińskiej, który zdobył sławę zarówno dzięki powieściom, jak i esejom poświęconym polityce i kulturze. >>
Każdego z nas dopada myśl o nieuchronnym końcu naszego życia. Rafleksja ta budzi się, spowodowana upływem czasu oraz wydarzeniami, które budują nasze życie, a tym samym nas samych... >>
Świetnie napisany reportaż pokazujący co najmniej dziewięć ścieżek wiary i dziewięć historii życia. >>
Globalizacja? Homogenizacja kultury? Kreolizacja? To nazwy współczesnych zjawisk, które dotyczą każdego z nas – czy są jeszcze osoby, które nie korzystają z Internetu? Przedstawiamy naukowy rzut okiem na to, jak poszukujemy nowych form komunikacji, porzuc >>
Ostatnie komentarze
Najnowsze konkursy
"Czy możliwe jest ŻYCIE przed śmiercią?" to książka zachęcająca do dokonania wglądu we własne życie i do podążenia drogą harmonii, która jest tak potrzebna w dzisiejszym życiu. Zapraszamy więc do konkursu z tą pozycją.
więcej »
więcej »
Zaproś do stacji znajomych
Newsletter
