Najważniejszym świętem w Państwie Środka jest bowiem Święto Wiosny 春节 (Chun Jie), zwane także Chińskim Nowym Rokiem.

Obchody Chińskiego Nowego Roku przypadają na pierwszy dzień pierwszego miesiąca księżycowego. Data święta zmienia się z roku na rok, a w odniesieniu do kalendarza gregoriańskiego wypada zwykle w okresie od stycznia do połowy lutego. Legenda głosi, że tradycja świętowania Nowego Roku narodziła się na obszarach wiejskich starożytnych Chin. Wraz z przyjściem wiosny mieszkańcy zawieszali czerwone szarfy, rzucali petardy, bili w bębny i gongi, aby odstraszyć mityczną bestię zwaną 年(nian), polującą na ludzi w noc przed Nowym  Rokiem. Współcześnie słowo nian oznacza rok, a zwrotem guo nian 过年 określa się celebrowanie okresu noworocznego.

Wiele legend i zwyczajów, tradycyjnie przypisywanych Festiwalowi Wiosny, jest wciąż żywych wśród mieszkańców Chin, niemniej jednak współcześnie święto zmienia swój charakter i jest postrzegane jako czas spotkania z krewnymi i przyjaciółmi. W tym czasie Chińczycy wracają do rodzinnych miejscowości, co powoduje znaczne problemy komunikacyjne. Już na miesiąc przed rozpoczęciem uroczystości na dworcach tworzą się kilometrowe kolejki, a kupno biletu na najbardziej popularne trasy graniczy z cudem. W 2008 roku, ze względu na śnieżycę w centralnej części Chin, sytuacja przedstawiała się jeszcze bardziej dramatycznie – setki tysięcy ludzi koczowały na dworcach w oczekiwaniu na kolejną dostawę biletów.       

Już kilkanaście dni przed Święte Wiosny mieszkańcy Państwa Środka rozpoczynają stosowne przygotowania, polegające na sprzątaniu mieszkań, zakupach oraz regulowaniu spraw finansowych. Domostwa dekorowane są czerwonymi wycinankami, zwojami noworocznymi 对联 (duilian) oraz chińskimi znakami. Na uwagę zasługuje sposób, w jaki ozdabiane są drzwi. Czerwone pasy papieru naklejane są wokół framugi, przy czym należy pamiętać by były one parzyste. Na zwojach umieszczane są napisy mające za zadanie sprowadzić pod dach domu dobrobyt i szczęście. Bardzo często można spotkać również ozdoby w postaci znaku 福（fu）oznaczającego szczęście oraz 春（chun）, którego polskim odpowiednikiem jest słowo wiosna. Dekoracje te są umieszczane do góry nogami, gdyż w języku chińskim słowo odwrócić 倒 (dao) wymawiane na tonie trzecim jest homofonem słowa nadchodzić 到 (dao) na tonie czwartym. Upraszczając oznacza to, że wiosna i bogactwo mają zagościć w domu.

W wieczór poprzedzający święto, chińskie rodziny gromadzą się przy bogato zastawionym stole, na którym nie powinno zabraknąć specjalnych pierożków 饺子 (jiaozi), ryby 鱼（yu）oraz ciasta noworocznego 年糕 (nian gao). Każda z potraw ma znaczenie symboliczne i wyraża życzenie, aby w nadchodzącym roku żyło się dostatnio. Następnie całe rodziny zasiadają przed ekranem telewizora, by oglądać galę noworoczną na kanale CCTV 2. Po projekcji trwają wspólne oczekiwania na pokaz sztucznych ogni. O północy niebo spowite jest kaskadą sztucznych ogni, a odgłos odpalanych na każdym rogu petard nie pozwala zasnąć aż do świtu.

W czasie obchodów księżycowego Nowego Roku starsi ludzie powinni także obdarować  najmłodszych członków rodziny 红包（hong bao）, czyli czerwonymi kopertami wypełnionymi pieniędzmi. Zgodnie z tradycją wnukowie muszą pochylić się przed dziadkami i złożyć ukłon, aby w ten sposób wyrazić podziękowanie za otrzymany prezent oraz szacunek dla starszego pokolenia. 

W pierwszy dzień świąt w wielu parkach na terenie miasta odbywają się występy artystyczne, pokazy akrobatyczne oraz tańce smoków. Na licznych straganach sprzedawane są przekąski 小吃 (xiao chi), pierożki oraz różne ozdoby noworoczne. Ogólnie targi te można porównać do dobrze nam znanych w Polsce jarmarków czy odpustów. Stoiska przepełnione są nie tylko wytworami rękodzieła, ale także plastikowymi zabawkami, pluszowymi pokemonami i maskotkami Hello Kitty. Asortyment dostępny na targu zależy od aktualnie dominujących trendów w chińskiej kulturze popularnej. O wiele bardziej interesującym doświadczeniem mogą okazać się odwiedziny w świątyniach buddyjskich, które w czasie Święta Wiosny goszczą Chińczyków, palących stosy kadzideł, by zapewnić sobie i swoim bliskim pomyślność w nadchodzącym roku.

Zwieńczeniem obchodów Chińskiego Nowego Roku jest Święto Latarni przypadające na piętnasty dzień pierwszego miesiąca księżycowego. Piętnasta noc od rozpoczęcia roku księżycowego jest momentem, kiedy po raz pierwszy możemy podziwiać pełnię księżyca. Chcąc wyrazić radość związaną z tym zjawiskiem, Chińczycy wieszają na ulicach setki latarni. Festiwal jest także okazją do spotkania z rodziną i wspólnego jedzenia kuleczek ryżowych 元宵（yuan xiao）.

Tradycje i zwyczaje związane z Chińskim Nowym Rokiem zmieniały się na przestrzeni wieków. Współcześnie święto to niemal zupełnie utraciło swój sakralny charakter i stało się wyjątkową okazją do spotkania z rodziną i przyjaciółmi. Ze względu na problem tzw. migrującej populacji,  z którym zmagają się współczesne Chiny, dla kilkudziesięciu milionów Chińczyków jest to niejednokrotnie jedyna okazja w ciągu roku by powrócić do rodzinnej miejscowości i spotkać się z najbliższymi. Warto zauważyć, że w czasie Święta Wiosny obserwujemy największą okresową migrację ludności na świecie.   

W tym roku Chiński Nowy Rok przypada w dniu 4 lutego 2011 roku. Nie pozostaje więc nic innego, jak tylko życzyć czytelnikom pomyślności w Nowym Roku:  祝大家新年快乐Zhu dajia xinnian kuaile!