Patrząc na nią poczułam magie bijącą z tego dzieła. Pomyślałam, że ta książka może być bardzo ciekawa...

Głównym bohaterem tejże  powieści jest Oscar, 15-letni chłopiec, który wychowuje się w internacie. Pewnego dnia, podczas spaceru, w niezwykle dziwnych okolicznościach, poznaje on tytułową Marinę, która wydaje mu się nie mniej fascynująca niż sekrety opuszczonych domostw i ruin Barcelony. Dziewczynka jest jego rówieśniczką. Zaprzyjaźniają się i pragną wyruszyć w poszukiwaniu nowych przygód. W ten oto sposób trafiają na owiane grozą cmentarzysko. Tam spotykają nietuzinkową postać. Była to tajemnicza dama w czerni, którą postanawiają śledzić. Zagadkowa kobieta co miesiąc odwiedza bezimienny grób. Przyjaciele chcą dowiedzieć się o niej jak najwięcej, niestety im bardziej pragną rozwiązać zagadkę tym bardziej czują, że jest to historia pełna grozy, okrucieństwa i cierpienia, a ich życiu zagraża coraz większe nie bezpieczeństwo.

W powieści przewija się bardzo dużo wyrazistych i niebanalnych postaci, które wnoszą dużo zamieszania i intryg w życie głównych bohaterów. Książka jest przez to bardzo ciekawa i wciąga czytelnika w coraz to większe tajemnice, które chcielibyśmy czym prędzej rozwikłać. Czytamy w napięciu stronę po stronie i ciężko nam przestać.

Zafon słynie z tego, że potrafi bardzo skutecznie rozbudzić w czytelniku wyobraźnie. Opisy ruin starych Willi, czy samej Barcelony (z lat 70.tych) są skrzętnie i plastycznie opisane. Bogate słownictwo autora sprawia, że czytając mamy wrażenie jakbyśmy  byli  w tych tajemniczych miejscach razem z Mariną i Oskarem.  Książka jest bardzo dynamiczna i pełna energii, cały czas przeczuwamy, że za chwilę coś niezwykłego się wydarzy.  Przyznam, że jest to pierwsza publikacja, która potrafiła w 100% oderwać mnie od rzeczywistości i przenieść mnie w świat głównych bohaterów.

W powieści autor zachwycił mnie  jeszcze pięknymi - „złotymi  myślami”, które zapisałam  w swoim notesie jako jedne z ulubionych cytatów, pośród nich znalazł się te dwa:  „Uciekać mogą tylko Ci, którzy mają dokąd wracać” , „wspominamy tylko to, co nigdy się nie wydarzyło”.

Książka ofiaruje czytelnikowi cały wachlarz uczuć od zaciekawienia, poprzez niepewność i lęk, po zadumę i nostalgię. Skłania nas do myślenia i refleksji na temat życia, śmierci oraz wielkiej miłości. Ta powieść z pewnością zostanie na długo w mojej pamięci i będę do niej z przyjemnością wracać. Autor na początku swojej książki napisał, że „Marina” jest jego najlepszą powieścią i darzy ją niezwykłym sentymentem. Myślę, że jest w tym wielka słuszność. Jest to książka, którą warto przeczytać. Ja zaliczam ją do grona moich ulubionych pozycji.      

Autor: Carlos Ruiz Zafon
Tytuł: Marina
Wydawnictwo: MUZA S.A.
Liczba stron: 303

Tłumaczenie: Katarzyna Okrasko, Carlos Marrodan Casas