Debiutancka powieść Pawła Mossakowskiego - autora sztuk telewizyjnych, słuchowisk radiowych, krytyka i producenta filmowego okrzyknięta została mianem "sensacyjnej komedii miłosnej". I choć niezaprzeczalne jest, że da się wykrzesać z niej zarówno odrobinę sensacji, komedii, jak i romansu, całość - pomimo, że ze sobą współgra - nie zachwyca, odbiegając wyraźnie od literatury wysokiej.

Głównym bohaterem książki jest zdolny asystent pracujący na Wydziale Farmaceutycznym w Warszawie, który zostaje porzucony przez swoją dziewczynę. Powodem rozstania są pieniądze - Michał zarabiający 1500 zł i odwlekający decyzję o przyjęciu bardziej intratnej pracy staje się nieatrakcyjnym partnerem dla młodej pani stomatolog, marzącej o własnym gabinecie dentystycznym. Kiedy więc na fotel Moniki trafia dojrzały, choć wciąż atrakcyjny biznesmen posiadający sieć klubów porozsiewanych po całej Polsce, dziewczyna opuszcza młodego naukowca. Zrozpaczony chłopak chowa godność głęboko do kieszeni i z miejsca wybacza dziewczynie zdradę, przyjmując jednocześnie ofertę lepiej płatnej pracy. Kiedy jednak "naturalne" metody odzyskania jej względów nie przynoszą rezultatów, Michał postanawia wykorzystać odkryty przypadkiem gaz, który powoduje, że osoby w obecności których zostanie rozpylony, zaczynają darzyć siebie nieuzasadnioną sympatią. Ale jako że przestraszona nachalnością Michała Monika i pragnący uciec przed wybuchem afery jej bogaty wybranek postanawiają uciec nad polskie morze, Michał podąża za nimi do Juraty, by tam, za sprawą chemii, odzyskać ukochaną dziewczynę. Niecodziennymi właściwościami specyfiku zainteresowany jest także przewodniczący Partii Radykalnie Monarchistycznej, który wysyła nad morze swoich podwładnych wierząc, że owa substancja pomoże mu zyskać rzesze wiernych zwolenników i tym samym dostać się do Sejmu.

Pomysł na fabułę, na jaki wpadł Paweł Mossakowski rzeczywiście zasługuje na uwagę, choć sama jego realizacja pozostawia pewien niedosyt. Po pierwsze: książka nie zaskakuje. Z łatwością możemy przewidzieć perypetie bohatera, który - jak to bywa w dobrze układających się powieściach - wcześniej czy później zrozumie bezsens swojego zachowania. Po drugie: jej bohaterowie są bezbarwni. Powieści brakuje wyrazistych, skomplikowanych charakterologicznie postaci. Opis każdego z bohaterów można zamknąć w dwóch (pojedynczych!) zdaniach, co ukazuje nieudolność autora w wykreowaniu intrygujących osobowości. Po trzecie: Paweł Mossakowski zupełnie niepotrzebnie koncentruje się na mało istotnych szczegółach. Irytujące staje się czytanie o astronomicznych cenach jakie bohater musi zapłacić za pokój, posiłek, piwo, korzystanie z lunety czy wypożyczenie roweru, nie pozbawione przy tym komentarza, że kwoty te zdecydowanie przekraczają budżet młodego asystenta. Z drugiej strony zastanawia, dlaczego - pomimo tych wygórowanych cen - bohater wciąż ma pieniądze, skoro, jak zasugerował autor na początku powieści, nie posiadał żadnych oszczędności? Nużące bywają także rozbudowane opisy Juraty, jak i zagłębianie się w skład posiłków spożywanych przez bohaterów.

Nie można mieć natomiast zastrzeżeń do języka, który choć nie jest przesadnie literacki, powoduje, że książkę czyta się naprawdę szybko i zrozumiale. Zaletą powieści jest także to, że autor hołduje polskości: mamy tu zarówno polskie stare przeboje słuchane przez urzędnika, jak i polskie filmy oglądane przez Huberta czy polskie piwa, sprzedawane w Juracie. Mimo wyliczonych mankamentów książki, powieść można przeczytać zapewniając sobie porcję - być może nie solidnej, ale jednak - rozrywki. Wydaje mi się, że na bazie tak intrygującej fabuły można byłoby stworzyć równie intrygujący film, przełamując stereotyp, że wszelkie adaptacje filmowe są nieporównywalnie gorszą wersją książek.

Autor: Paweł Mossakowski

Tytuł: Ciało lotne

Wydawca: Prószyński i S-ka

Data wydania: 13 maja 2010

Kategoria: Komedia sensacyjna

Ilość stron: 416

Oprawa: Miękka